Şimdi dönüp Azerbaycan’a bakıyoruz. İnsan sormadan edemiyor: Kardeşim, Türkiye’nin yaşadıkları önünde dururken bu başörtüsü yasağı da nereden çıktı?
Hani kardeştik? Hani aynı kültürün, aynı tarihin, aynı gönül coğrafyasının insanlarıydık? Türkiye bunca acıyı yaşadı da siz hiç mi bakmadınız, hiç mi ders çıkarmadınız?
Halkının çoğunluğu Müslüman olan bir ülkede, başörtülü bir kız çocuğunun derdi neden okuluna gitmek olsun? Çocuğun önüne kitap koyacağınıza neden örtüsünü mesele ediyorsunuz? Eğitim dediğiniz şey, insanın başındaki örtüyü çıkarınca mı başlıyor?
Bir de insanın aklına şu soru geliyor: Bu karar gerçekten Azerbaycan’ın kendi tercihi mi, yoksa dışarıdan gelen fikirlerin, baskıların bir etkisi var mı? Elimizde bunu kanıtlayan bir bilgi yok. Ama böylesine önemli bir kararın gerekçesi açıkça anlatılmalı.
Azerbaycan yönetimi şunu iyi bilmeli: Türkiye bu meselede çok zaman kaybetti, çok insanın canı yandı. Aynı yanlışları tekrar etmenin kimseye faydası yok.
Laiklik başka şeydir, başörtülü kızın okul kapısında bırakılması başka!
Çağdaşlık, insanı inancından utandırmak değildir. İlerlemek, başkasının kıyafetiyle uğraşmak değil; çocuklarına daha iyi bir gelecek kurmaktır.
Ey Azerbaycan! Kardeşlik sadece güzel söz söylemekle olmaz. Bazen kardeşinin yaşadığı acıdan ders çıkarmakla olur.
Türkiye o bedeli ödedi. Siz aynı bedeli neden yeniden ödemek istiyorsunuz?
