Gazeteci Fatih Altaylı, yazısında Ankara Büyükşehir Belediye Başkanı Mansur Yavaş'ın CHP'den istifasını değerlendirdi. Altaylı, Yavaş'ın istifa etmediğini, istifaya zorlandığını öne sürerek "Mansur Yavaş’ın siyasi tavrı ilginç. Hem ayranım dökülmesin hem yoğurdum ekşimesin diyenlerden" yorumunda bulundu.Dünün en önemli gelişmesi Mansur Yavaş’ın Kayyum CHP’sinden istifası idi.
Altaylı'nın ilgili yazısının tamamı şöyle:
Aslına bakarsanız Yavaş istifa etmedi. CHP tarafından istifaya zorlandı. “Öyle ortada durmak yok; ya orası ya burası” dediler. Mansur Yavaş her zaman olduğu gibi “Hiçbiri” dedi ve istifa ederek bağımsız oldu.
Şimdi genel kanaat Yavaş’ın “tüm muhalefetin ortak adayı olabilmek için” istifa ettiği.
Kazanma ihtimali olduğu sürece, Kayyum tarafından aday gösterilmeyeceğini bildiği için bağımsız olmayı tercih ettiği söyleniyor.
Mansur Yavaş’ın siyasi tavrı ilginç. Hem ayranım dökülmesin hem yoğurdum ekşimesin diyenlerden.
Böyle bir tavrın siyasi karşılığı var mı!
Vallahi de billahi de var. Şaşırtıcı ama var.
25 yıldır ayranı da dökülen, yoğurdu da ekşiyen ve sürekli koşturulmaktan yorulan Türk halkının “Yahu biraz da durup dinlenelim” diyen bir kesimi için Yavaş’ın siyasi tavrı aslında bir tür “terapi” ya da “detoks” gibi görülebilir.
Bugün Mansur Yavaş, erken bir seçimde Erdoğan’ın karşısındaki en güçlü aday gibi görünmesini sağlayan bir desteğe sahip.
Peki ne yaptı!
Neredeyse hiçbir şey. Sadece temel belediye hizmetleri. Kenti temiz tuttu, çöpleri topladı, suyu akıttı, yoksul bölgelere yardım etti. Ve en önemlisi bir dürüstlük algısı yarattı.
Şimdi CHP’den de koparak oradaki zehirli atıklardan da kurtuluyor. Algısını güçlendiriyor.
Peki aday olacak mı!
İstediğini şahsen biliyorum.
Her fırsatta Kürtlerden de oy alabildiğini kanıtlayacak veriler paylaşırdı benimle. Son yapılan araştırmalardan birinde bunu gördük zaten. Kürt seçmenden Erdoğan kadar oy alabiliyor, üstelik de “açılıma” ya da “Terörsüz Türkiye sürecine” rağmen.
Ancak şunu da tüm siyaset biliyor ki, Mansur Yavaş bir İmamoğlu değil.
Yani İmamoğlu gibi örgütçülüğü, ülke çapında teşkilat kurabilen bir siyasi yapının liderliği, her yere yayılmış bir fan ağı yok. Çevresindeki birkaç eski ülkücüyü saymazsak tek başına olduğu bile söylenebilir.
Arkasında güçlü bir parti ya da partiler koalisyonu olmadan başarılı olması çok kolay değil.
Herkesin adayı olmak isterken kimsenin adayı olamamak da siyasette çok mümkün.
Bazen ayranın köpüğünü dökmek, yoğurdu da yenebilecek kadar ekşitmek gerekebilir.
Üstelik de bunu “organik ve doğal” diye de pazarlayabilme yeteneğiniz var ise!
